Jak można zdefiniować termin „radzieckie dziedzictw a\"? Dow odziliśmy. że od czasu konfliktu 1941-1945 wizerunek państwa radzieckiego po cichu łączono z obrazem dawnego imperium. Radzieccy historycy odkryli związki z carską przeszłością i kultywowali je. Jednak w: latach osiemdziesiątych wszystkie utrwalone w pamięci pomniki Związku Radzieckiego runęły, a kraj przestał być światowym mocarstwem. W ostatecznym rozrachunku Rosja okazała się silniejsza od ZSRR - to fakt wykorzystywany już przez Jelcyna, który był na tyle przebiegły, że podważył autorytet Gorbaczowa, odsunął go od władzy i zmontował system klanów, które sprawowały rządy dzięki kontroli nad źródłami surowców. Można by dyskutować, że Jelcyn wcale nie był potężnym politykiem i że najczęściej spełniał żądania nowych oligarchów. Dimitri K. Simes (Simes, 1999) zwraca uwagę na fakt, że w żadnej z prac Jelcyna, czy też któregoś z jego współpracowników, nie ma śladu politycznych teorii (nie usłyszał ich też podczas spotkań z dawnym radzieckim przywódcą). Według Simesa Jelcyn nie miał żadnej wizji czy koncepcji, jaką Rosję chciałby stworzyć. Mimo to przez pewien czas był czołową postacią, a jego powtórny wybór na prezydenta w 1996 r. zadecydował o tym. w jakim kierunku będzie zmierzać Rosja przez następnych kilka lat. Wielu komunistów uważa Jelcyna za większego zdrajcę niż Gorbaczow. Ten drugi popełniał błędy, ale poszukiwał klarownej polityki, a Jelcyn z rozmysłem odrzucił dawny system i związał się z Zachodem, przynajmniej wtedy, gdy w grę wchodziła polityka gospodarcza. Taka analiza jest uproszczona, ponieważ system zaczął się rozpadać dużo wcześniej, nim Jelcyn zadał mu śmiertelny cios. Czy cokolwiek z poprzedniego systemu warto było zachować? Czy było to, jak kiedyś określił Reagan, „imperium zła\"?